Het medisch geheim ... in de Tour de France
Voor sprintkanon Mark Cavendish werd de eerste etappe van de Tour de France 2014 meteen ook de laatste. Na een zware val moest hij opgeven met een schouderblessure. Het evenwicht bewaren tussen de bekendmaking van dat nieuws en het respecteren van het medisch beroepsgeheim, bleek niet eenvoudig in een dermate gemediatiseerd evenement als de Tour.
Mark Cavendish (Omega Pharma-Quick Step) zag afgelopen zaterdag zijn droom in rook opgaan. De finish van de eerste etappe van de Tour de France lag in het Britse Harrogate, de geboortestad van zijn moeder. Won hij daar, dan startte hij de dag erna met de gele trui om zijn schouders, en dat in zijn geboortestreek Yorkshire. Een valpartij - waar Cav overigens zelf verantwoordelijk voor was - in de laatste rechte lijn van de spurt besliste er evenwel anders over. Meer zelfs: de schouderblessure die de Britse wielrenner eraan overhield, betekende het einde van zijn Tour. 's Avonds kwam de medische dienst van de Ronde van Frankrijk met details naar buiten: tests wezen uit dat Cavendish een acromioclaviculaire disjunctie had opgelopen aan de rechterschouder.
Publiek figuur
In zijn officiële dagelijkse bulletin beperkt de medische dienst van de Tour zich tot informatie over wat de toeschouwers langs de weg hebben gezien en de camera's van France Télévision in beeld hebben gebracht. Dokter Porte, die de renners in de Tour al bijna veertig zomers lang volgt, benadrukt dat hij nooit info vrijgaf over pathologieën waarvoor renners hem opzochten. En antwoorden op vragen van journalisten deed hij enkel met de toestemming van de renners of van de sportdirecteurs.
De voet van LeMond
In zijn boek Médecin du Tour (*) diept de sportarts een anekdote op over Greg LeMond. In 1989 had die de tweede Tour op zijn naam geschreven na een secondenstrijd met de Fransman Laurent Fignon. (Na 3.285 kilometer koersen in drie weken hield LeMond in Parijs amper acht seconden over op Fignon.) Het jaar daarop kwam hij aan de start van de Tour met een vervelende blessure aan zijn wreef, veroorzaakt door te nauwe schoenen. Al snel begon de wonde te ontsteken, maar dat wilde LeMond uiteraard liever geheimhouden voor de pers ... en voor zijn tegenstanders.
Drie dagen voor de aankomst in Parijs kreeg Porte bezoek van Jacques Goddet, die tot 1987 directeur was van de Tour de France. Zijn verbazing was groot toen die hem vroeg hoe het was met de voet van LeMond - hoe was hij dat in godsnaam te weten gekomen? - en Porte wist niet wat te antwoorden. Goddet zag al snel dat de Tour-arts verbouwereerd was en stelde hem meteen gerust: het was Greg LeMond zelf die hem over die blessure had verteld. Van een goed bewaard geheim gesproken! (Voor de volledigheid: LeMond won dat jaar voor de derde en laatste keer de Tour de France.)