Kanker van de mondholte: alleen in expertisecentra
Jaarlijks zijn mondholtekankers (lip, tong, mondbodem...) in België goed voor 750 nieuwe casussen. Deze zeldzame en complexe kankers hebben een gespecialiseerde, multidisciplinaire aanpak nodig met tandzorg, logopedie, voedingsadvies en psychologische ondersteuning. De behandeling is vaak erg ingrijpend met een impact op het spraak- en slikvermogen en mogelijk misvormingen van gezicht en hals.
Prognostisch scoren mondholtekankers niet goed. De vijfjaarsoverleving is ongeveer 50 procent. Daarom heeft het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) samen met het College voor Oncologie een klinische richtlijn ontwikkeld over de behandeling van kankers van de mondholte.
Zo moet de behandeling van elke individuele patiënt binnen het kader van een multidisciplinair consult (MOC) met mond- en kaakchirurgen, neus, keel- en oorartsen, radiotherapeuten, oncologen, pathologen en radiologen besproken worden.
Te weinig expertise
Op dit moment kan elk ziekenhuis maligne tumoren in de mondholte behandelen, met als gevolg dat de meeste ziekenhuizen eigenlijk te weinig patiënten hebben om expertise op te doen. Daarom pleit het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) voor een zorg van dit soort kanker die alleen wordt aangeboden in referentiecentra - ziekenhuizen die over voldoende expertise beschikken.
Deze expertisecentra kunnen een netwerk opbouwen met kleinere perifere centra die dichter bij de woonplaats van de patiënt liggen en waar de minder complexe zorg kan worden aangeboden, onder toezicht en in overleg met de referentiecentra.
Huisarts
Wat de nazorg en de revalidatie betreft, pleit het KCE voor een centrale rol voor de huisarts die de spil is in de zorgcontinuiteit tussen ziekenhuis en thuiszorgteam.
Deze richtlijn over mondholtekanker wordt volgend jaar gevolgd door een tweede richtlijn over keelkanker. Daarna wil het KCE kwaliteitsindicatoren ontwikkelen voor hoofd- en halskanker, samen met het College voor Oncologie en het Kankerregister.