KCE: Hormoontherapie ontraden bij lokaal prostaatcarcinoom
Bij een lokaal prostaatcarcinoom moet hormoontherapie alleen formeel worden afgeraden, dat is de voornaamste conclusie van een KCE-studie over de actieve behandelingsopties bij deze vorm van kanker. Hormoontherapie kan wel als adjuvante therapie na bestraling, zeker bij een hoog risico - maar is niet nuttig na radicale prostatectomie.
Het KCE-rapport over de actieve behandelingsopties bij een niet-uitgezaaide prostaatkanker is het tweede in een reeks: het eerste rapport bekeek de mogelijkheid van 'actieve waakzaamheid': niet behandelen maar actief opvolgen van de aandoening.
Risiconiveau
Actieve waakzaamheid is aan te bevelen bij prostaatkanker met een laag risico, en ook nog een mogelijkheid bij een matig risico. Het rapport dat nu verscheen, kijkt vooral naar de actieve behandelingsopties bij een hoger risico.
Het KCE volgt over de meeste kwesties de internationale aanbevelingen, die voor deze studie in kaart werden gebracht en onder de loep werden genomen. Radicale prostaatectomie of (externe) radiotherapie zijn de beste opties bij een ernstige lokale aandoening.
Na radicale prostaatectomie moet geen adjuvante hormoontherapie (androgene deprivatietherapie) worden gegeven. Dat is wel een mogelijkheid na externe radiotherapie, vooral bij een aanvankelijk hoog risico.
Hormoontherapie
Het KCE verrichte voor het huidige rapport nog een eigen literatuurstudie naar het belang van hormoontherapie als enige behandeling.
Prof. dr. Bertrand Tombal, diensthoofd urologie van UZ St Luc (UCL) en eerste auteur van dit KCE-rapport, onderstreept het belang van die review: "Vandaag krijgt 75 tot 90% van de bejaarde patiënten, bij wie een operatie of bestraling niet nodig was, wel een behandeling met hormonen zonder meer. Reden is waarschijnlijk dat men dan het gevoel krijgt dat men zo 'toch iets doet' - zonder daarbij grote risico's te nemen"
Maar de risico's zijn er wel. Een toenemend aantal studies toont aan dat hormoontherapie in deze indicatie geen enkel voordeel biedt. Daarentegen kunnen de toegediende hormonen de levensverwachting verkorten, wellicht doordat ze de stofwisseling beïnvloeden (verhoging cholesterol, versterking diabetes,...). Ze kunnen leiden tot botontkalking en verhogen de kwetsbaarheid van de oudere in het algemeen.
Het KCE conludeert uit deze resultaten dat een androgene deprivatiebehandeling als monotherapie bij een lokale aandoening formeel moet worden ontraden.