Belgische onderzoekers identificeren risicogebieden H7N9-griep
Sinds het H7N9-virus in maart 2013 opdook, onderging China twee epidemieën van de nieuwe vogelgriep die bijna 400 slachtoffers en een honderdtal dodelijke slachtoffers maakte, een sterftecijfer van nagenoeg 30%, voornamelijk in de landelijke gebieden in het centrum en het zuidoosten van het land.
Terwijl deze nieuwe gevallen van besmetting bij de mens verder worden geïnventariseerd, buigen wetenschappers zich over de eventuele verspreiding van het virus in heel China en daarbuiten.
Een team Belgische, Britse en Chinese onderzoekers onder leiding van prof. Marius Gilbert van het Laboratoire de Lutte biologique et écologie spatiale (LUBIES) van de ULB, wilde het verspreidingsproces in kaart brengen en het (de) risicogebied(en) afbakenen op basis van de ervaring die met H5N1 in Azië werd opgedaan. Doelstelling was de prioriteiten op gebied van toezicht vast te leggen om bij elke nieuwe uitbraak van het virus snel te kunnen reageren.
De auteurs van deze studie zijn erin geslaagd een kaart op te stellen waaruit blijkt dat het verspreidingsrisico niet enkel China betreft, maar ook streken in Bangladesh en India (langs de Golf van Bengalen), Indonesië, Vietnam (delta van de Mekong) en de Filippijnen.
Bovendien konden ze aantonen dat de dichtheid van het aantal markten met levend pluimvee (aantal markten per km2 binnen een straal van 70 km) de belangrijkste risicofactor was, naast andere voorspellende variabelen zoals de dichtheid van pluimvee (kippen en eenden) gehouden in intensieve en extensieve bedrijven, de aanwezigheid van vochtige gebieden of de bevolkingsdichtheid.
(referentie: Nature Communications, 17 juni 2014, DOI: 10.1038/ncomms5116