Brussel vergroot achterstand in gezondheidsuitgaven
Het bedrag dat Brussel per inwoner uitgeeft voor gezondheidszorg blijft achter op het nationale gemiddelde. Het verschil in de bruto gezondheidsuitgaven tussen de andere twee gewesten bleef verkleinen tot 2011. Het Riziv publiceerde vandaag het 'longitudinaal rapport 2008-2012' dat de geografische verschillen in kaart brengt.
De uitgaven voor de gezondheidszorg bleven sterk stijgen tot 2009, maar namen opvallend minder toe tussen 2009 en 2010. In 2011 zag men weer een sterke toename - in 2012 een iets minder sterke.
Regionale verschillen
De gezondheidsuitgaven stegen volgens het Riziv sneller in Vlaanderen dan in de rest van het land, waardoor sinds 2009 Vlaanderen net iets boven het nationale gemiddelde uitkomt (index 100,3 in 2014). In Wallonië, waar de gezondheidsuitgaven al veel langer boven het nationale gemiddelde uitsteken, stegen ze tot 2010 iets minder snel. Maar aan deze trend om beter bij het Belgische gemiddelde aan te sluiten, kwam in 2011 weer een eind. In Wallonië gingen de uitgaven dat jaar weer sneller groeien, wat wordt toegeschreven aan de stijging van het vaste gedeelte van de dagprijs in ziekenhuizen.
De uitgaven die het Riziv boekt voor Brussel gaan steeds meer afwijken van het Belgische gemiddelde (index in 2014 komt uit op 93,3). Dat wordt toegeschreven aan de verstedelijkte context. Ook in andere grote agglomeraties vertonen de uitgaven voor gezondheidszorg een dalende trend.
Standaardisering
Het Riziv voert correcties uit op de cijfers voor leeftijd en geslacht, het werkregime en het sociaal statuut van de verzekerde. Als men met die factoren rekening houdt, sluiten de uitgaven in Wallonië en Brussel beter aan bij het Belgische gemiddelde. Maar die in Vlaanderen gaan er nog sterker van afwijken.
Deze klassieke correctiefactoren bieden volgens het rapport wel een goede verklaring voor de verschillen in uitgaven in het zuiden van het land. Voor Vlaanderen moet men op zoek naar andere factoren om de verschillen te verklaren.
Lappendeken
Achter de gemiddelde bedragen voor alle gezondheidsuitgaven gaan nogal wat schommelingen en verschillen schuil voor meer specifieke uitgaven. Vlaanderen geeft doorgaans meer uit voor psychiatrische instellingen en residentiële zorg dan andere gewesten. Wallonië besteedt meer middelen aan ambulante en in het ziekenhuisopgenomen patiënten, en aan het bijpassen voor de maximumfactuur.
De tegenstellingen tussen noord en zuid zijn niet de enige in ons land. Wanneer men kijkt naar verschillen tussen de arrondissmenten ziet men voor de uitgaven voor ziekenhuisopnamen, ambulante behandelingen, maximumfactuur, chronisch zieken... vaak een veelkleurig lappendeken.