Veiligheid van langwerkende ß-agonisten
Het is niet zeker dat deze studie van Canadese auteurs een einde zal maken aan de discussie tussen fervente aanhangers en rabiate tegenstanders, maar ze geeft in elk geval toch een betere kijk op de zaak.
Al sinds salmeterol in het Verenigd Koninkrijk in de handel werd gebracht bijna een kwarteeuw geleden, is er discussie over de gunstige effecten van langwerkende ß-agonisten. Uitgaande van de administratieve gezondheidsdossiers van British Columbia hebben de vorsers de frequentie van ziekenhuisopname van astmalijders wegens astma onderzocht naargelang van de regelmaat van inname van langwerkende ß-agonisten (te oordelen naar de frequentie van hernieuwing van de voorschriften) en naargelang de ß-agonisten al dan niet werden gecombineerd met inhalatiecorticosteroïden.
De resultaten blijken geruststellend te zijn wat de veiligheid van langwerkende ß-agonisten betreft. Er was geen significant verschil in de frequentie van ziekenhuisopname wegens astma tussen de patiënten die regelmatig een voorschrift voor langwerkende ß-agonisten kregen in combinatie met inhalatiecorticosteroïden, en de patiënten die alleen regelmatig inhalatiecorticosteroïden kregen.
De frequentie van ziekenhuisopname wegens astma was evenwel significant lager bij regelmatige toediening van inhalatiecorticosteroïden alleen of in combinatie met een langwerkende ß-agonist, dan bij regelmatige toediening van langwerkende ß-agonisten alleen.
De boodschap die we moeten onthouden, is dus dat langwerkende ß-agonisten in combinatie met inhalatiecorticosteroïden het risico op ziekenhuisopname wegens astma verlagen en dat therapietrouw ten aanzien van inhalatiecorticosteroïden essentieel is bij patiënten bij wie langwerkende ß-agonisten worden voorgeschreven.