Astma, exacerbaties en achteruitgang van de longfunctie (AAAAI 2014)
Het verband tussen de frequentie van exacerbaties bij COPD en de achteruitgang van de longfunctie is bekend, maar bij astma is dat veel minder duidelijk, ook al weten we dat sommige astmalijders irreversibele structurele letsels ontwikkelen.
Een Amerikaanse groep heeft de gegevens doorgenomen die werden verzameld bij patiënten die hadden deelgenomen aan de TENOR-studie (The Epidemiology and Natural History of Asthma: Outcomes and Treatment Regimens), een multicentrische, prospectieve, observationele studie bij 4756 patiënten met een ernstig of moeilijk te behandelen astma.
Voor hun analyse hebben de auteurs 2429 patiënten (317 kinderen van 6 jaar of ouder, 309 adolescenten en 1803 volwassenen geselecteerd) die gedurende minstens 1 jaar waren gevolgd, bij wie de ESW minstens bij het begin en op het einde van de follow-upperiode van een jaar was gemeten en die beschikten over alle gegevens over de verschillende parameters die werden geanalyseerd, namelijk: exacerbaties, ziekenhuisopnames, visites op de spoedgevallendienst en kuren van corticoïden per os.
De resultaten van de studie werden gepresenteerd op de "geselecteerde posters"-sessie. Er werd een significant verband vastgesteld tussen de jaarlijkse achteruitgang van de longfunctie en de frequentie van exacerbaties. In de totale populatie bedroeg het absolute verschil in ESW (uitgedrukt als percent van de theoretisch voorspelde waarde) na bronchodilatatie tussen de patiënten die exacerbaties hadden vertoond, en de patiënten die er geen hadden vertoond, 2 ± 0,4%; p < 0,001.
Ook waren er aanwijzingen (hoewel de statistische kracht onvoldoende was om dat te bevestigen) dat exacerbaties een sterkere invloed hadden bij de jongste patiënten (bij wie de longfunctie dus nog moet "rijpen").
De vraag is nu in welke mate de achteruitgang van de longfunctie toe te schrijven is aan die exacerbaties en welke impact ze hebben op een mogelijke remodeling van de luchtwegen. In afwachting van die gegevens is het zeker wenselijk om exacerbaties te vermijden, vooral bij de jongste patiënten.
Waarvan akte.