Oogarts pleit voor aanpassing terugbetaling Lucentis
De terugbetaling van de behandeling van leeftijdsgebonden maculadegeneratie (LMD), en met name van de 'natte' vorm, blijkt voor heel wat patiënten onaangepast te zijn, vooral dan na het derde behandelingsjaar. Hoog tijd voor een herziening, vindt een oogarts.
Concreet komt het erop neer dat de terugbetaalde inspuitingen beter anders zouden gespreid worden. De patiënten worden meestal behandeld met Lucentis. Eén inspuiting kost ongeveer 1.000 euro. De terugbetaling geldt voor maximaal acht injecties per oog tijdens het eerste jaar, zes per oog het tweede jaar en vier per oog het derde jaar.
Oogarts Beata Mazur signaleerde al eerder aan Artsenkrant dat die regeling niet strookt met het geval van één van haar patiënten. Het eerste jaar werden voor het linkeroog van de dame in kwestie twee terugbetaalde injecties niet benut. Idem het tweede jaar. Voor het rechteroog werden liefst tien inspuitingen niet gebruikt. Dat betekent dus 14 'verloren' injecties, want na het derde jaar stopt de terugbetaling.
Geen meerkost
Het zou daarom volgens dokter Mazur nuttiger zijn om de terugbetaling anders te spreiden, zodat patiënten er langer van kunnen genieten. Voor de ziekteverzekering zou dat geen meerkost betekenen.
De Waalse oogarts klopte met haar vraag al aan bij de CTG, de Bvas en het christelijk ziekenfonds, maar kreeg tot nog toe geen gehoor. Intussen nam MR-senatrice Dominique Tilmans het dossier ter harte. Zij interpelleerde minister Onkelinx over de kwestie in juni 2013. Maar afgaande op het antwoord van het Riziv ziet het er niet naar uit dat er op korte termijn schot in de zaak zal komen.
Jammer, besluiten dokter Mazur en haar patiënt, want de uitgaven die de ziekteverzekering zal moeten maken voor deze uiteindelijk blinde (en vaak ook deels dove, want oudere) patiënten zullen hoger oplopen dan een spreiding van de injecties, die sowieso al terugbetaald worden.
De bal ligt nu in het kamp van de CTG en in laatste instantie van de minister van Volksgezondheid.