Aangestuurde nanomotoren in menselijke cellen
Wetenschappers van de universiteit van Pennsylvania hebben een metalen nanomotor ontwikkeld die gemaakt is van goud en ruthenium en de vorm heeft van een capsule of een raket. Sterker nog, ze zijn erin geslaagd die nanomotor aan te drijven met ultrasone trillingen en hem vervolgens met behulp van magnetische velden in de richting te sturen van een menselijke cel, waarin hij zich dan geïntegreerd heeft. Dat was nooit eerder gebeurd.
Het is natuurlijk nog geen 'Fantastic Voyage', al nadert die met rassen schreden nu we deze moleculaire machine hebben, waarvan het formaat in miljardsten van een meter wordt uitgedrukt.
Ook hebben prof. Tom Mallouk en zijn collega's aangetoond dat, als ze de ultrasone trillingen opvoeren, hun apparaatjes het cellulaire milieu door elkaar kunnen husselen of tegen de celmembraan kunnen stoten en die kunnen doen scheuren. Het systeem is zo gevoelig dat de vorsers verschillende nanomotoren binnen één cel onafhankelijk van elkaar kunnen aansturen om een gerichte intracellulaire taak uit te voeren: de cel ofwel behandelen, of kapotmaken.
Dat soort taken zou wel eens bijzonder nuttig kunnen zijn in therapeutische toepassingen, vooral bij kankercellen. Deze doorbraak is ook een nieuwe stap naar de creatie van moleculaire vectoren die bijvoorbeeld gebruikt kunnen worden om geneesmiddelen vrij te geven in specifieke plaatsen van het lichaam. Als dat kan, kun je ook de gunstige effecten van een behandeling versterken en de nadelige effecten ervan beperken.
(referentie: Angewandte Chemie International Edition, 12 februari 2014, DOI: 10.1002/ange.201309629)