Tweetaligheid zou bepaalde vormen van dementie tegengaan
Meertalig zijn is niet alleen belangrijk op sociaal vlak, maar ook goed voor de gezondheid. Volgens een studie van een groep van het Nizam Institute voor Medische Wetenschappen in Hyderadad, India, zouden bepaalde vormen van dementie pas meerdere jaren later optreden bij ouderen die een tweede taal spreken, zelfs als ze ongeletterd zijn.
De auteurs hebben daartoe 648 Indiërs van gemiddeld 66 jaar gevolgd van wie 14% analfabeet was en bij wie verschillende vormen van dementie waren gediagnosticeerd. 391 van die patiënten spraken minstens twee talen.
Vaststelling van de vorsers: bij de tweetalige patiënten zijn ziekte van Alzheimer en frontotemporale en vasculaire dementie vierenhalf jaar later opgetreden dan bij de patiënten die maar één taal spraken. Eenzelfde verschil werd waargenomen bij de analfabeten. Meer dan twee talen machtig zijn zou echter geen extra voordelen bieden: vooral het spreken van maar één taal zou de bepalende factor zijn. Het gunstige effect van tweetaligheid op de leeftijd van optreden van dementie werd waargenomen los van andere factoren zoals het opleidingsniveau, de opvoeding, het geslacht, het beroep en de woonplaats.
Er is al veel bekend over het belang van vroege en continue intellectuele stimulering bij de preventie van dementie, en de resultaten van deze studie sluiten daar dus bij aan.
(referentie: Neurology, 6 november 2013, doi: 10.1212/01.wnl.0000436620.33155.a4)