Spoedprocedure schorsing: 'Magistraat moet waken over kwaliteit'
Als men een spoedprocedure wil instellen, moet die ook correct zijn. Anders zullen er heel wat schadeclaims volgen. Dat stelt Patrik Roelandt.
Wanneer artsen een gevaar opleveren voor hun patiënten, moet men die snel kunnen schorsen. Daar is volgens dokter Roelandt iedereen het wel mee eens. De West-Vlaamse huisarts is lid van de Nationale Raad van de Orde. Die betreurde onlangs in een persmededeling dat het nieuwe wetsvoorstel de spoedprocedure niet toevertrouwde aan haar Provinciale Raden. "De keuze van de politici is gevallen op de Provinciale Geneeskundige Commissies (PGC). Vraag is of die voldoende uitgerust zijn om deze taak aan te kunnen", aldus Roelandt.
Vage opzet
Het ontwerp van de ministerraad voorziet zelfs de mogelijkheid om het visum van de arts in te trekken of te beperken zonder dat die gehoord is - dat moet dan wel binnen de acht dagen gebeuren. Roelandt vraagt zich af of het evenwicht tussen de spoedeisendheid en de rechten van de verdediging nog wel gerespecteerd wordt.
Het wetsvoorstel blijft bovendien vaag over om wat voor soort feiten of delicten het wel mag gaan. "Bij de Provinciale Raden ondervinden we vaak genoeg dat sommige klachten er ver over blijken te zijn. Men moet dat goed onderzoeken." En hij stelt zich de vraag: "Is dit eigenlijk wel verzoenbaar met ons rechtsbestel?"
Magistraat is nodig
De betrokkenheid van een magistraat bij een spoedprocedure is volgens dr. Roelandt een must. "Hij moet toezien op een correcte rechtsgang, en het respect van de rechten van de verdediging. Hij moet de afweging van de beslissing op papier zetten." Maar magistraten zijn in de PGC niet opgenomen.
Volgens Patrik Roelandt is er aan het wetsvoorstel nog werk. De wetgever moet de PGC en de instanties van de Orde niet tegen elkaar uitspelen, vindt hij. Hij kan zich baseren op de al bestaande procedure binnen de PGC om een arts te schorsen bij fysieke of psychische onbekwaamheid. Daarin werkt de PGC samen met deskundigen van de Orde.