Brusselse vroedvrouwen klagen hongerloon aan

De vroedvrouwenpraktijk 'Zwanger in Brussel' klaagt in 'Brussel Deze Week' de huidige financiële voorwaarden aan. "Ofwel gaan de tarieven flink omhoog, ofwel sluiten we de boel", vertelden de vroedvrouwen aan de Brusselse krant

De redactie - 3 juli 2013

'Zwanger in Brussel' is op vijf jaar tijd uitgegroeid tot de referentie voor zwangere vrouwen in Molenbeek en omgeving. Jaarlijks begeleidt de Nederlandstalige groepspraktijk 150 bevallingen en verleent het postnatale zorg aan 500 vrouwen die in het ziekenhuis bevallen.

Maar het water staat de zelfstandige vroedvrouwen aan de lippen. "Voor een postnataal huisbezoek van een uur krijg je 25 euro. Netto houd je daarvan misschien 8 euro over - een hongerloon dus. Terwijl je toch de verantwoordelijkheid hebt over moeder en kind", verklaart Elke Van Den Bergh, die mee aan de wieg stond van de praktijk, in Brussel Deze Week. Voor wachtdiensten komt het Riziv niet tussen en voor een begeleiding bij arbeid krijgen ze 195 euro. "Maar zeker bij een eerste bevalling duurt de arbeid makkelijk tien tot veertien uur. En als de bevalling uiteindelijk door de gynaecoloog gebeurt, strijkt die daar de vergoeding voor op, terwijl hij soms maar een kwartiertje bezig is."

Deconventie

Sinds enkele maanden hebben de vroedvrouwen van 'Zwanger in Brussel' zich gedeconventioneerd waardoor de patiënt minder terugbetaald krijgt. "Voor de talrijke eurocraten is dit geen probleem. Maar de kansarmen uit de buurt blijven weg", aldus Van Den Bergh in Brussel Deze Week.

Om de administratie in de praktijk in te dijken, klopten de vroedvrouwen onlangs aan bij het Huis voor Gezondheid, de Vlaams-Brusselse organisatie die Nederlandstalige zorgverleners in Brussel bijstaat. "Wij vroegen een halftijdse secretaresse. Want de administratie komt er nog eens bovenop. Maar alleen huisartsen krijgen dergelijke ondersteuning."

Er zit de vroedvrouwen niets anders op dan aan de alarmbel te trekken met de eis om de Riziv-tarieven te verhogen. "Het is onbegrijpelijk dat de Belgische sociale zekerheid niet kiest voor eerstelijnszorg. Die is goedkoper voor het ziekenfonds, de verzekering en de jonge ouders", besluit Van Den Bergh.