'Te weinig artsen willen zelf euthanasie uitvoeren'
De Leif-artsen zijn overbevraagd. Bovendien krijgen ze geen vergoeding omdat het KB dat de betaling regelt, nog niet uitgevoerd is. Sommige Leif-artsen hebben het er moeilijk mee dat dokters te vaak de uitvoering van de euthanasie naar hen doorschuiven. "Er zijn te weinig artsen die zelf euthanasie willen uitvoeren. Dat probleem wordt geweldig onderschat."
Terwijl de federale meerderheidspartijen ruziën over de uitbreiding van euthanasie naar minderjarigen, heerst er bij de artsen onvrede over de huidige wet. Met name de Leif-artsen - Leif staat voor Levenseinde Informatie Forum - kaarten aan dat ze overbevraagd zijn. Op 20.000 artsen in Vlaanderen volgden er 400 een Leif-opleiding. Maar in sommige regio's zijn er amper Leif-artsen zodat zij wekelijks opgeroepen worden en zich ver moeten verplaatsen.
Bovendien worden ze niet betaald. Een KB dat 160 euro voorziet voor het consult van bijgeroepen Leif-artsen bleef onuitgevoerd liggen. "Dat is hallucinant, want er gaat heel wat werk en energie in zo'n tweede consult. Je wordt bij een situatie geroepen die je niet kent. Het kost snel een uur of drie, vier om die goed in te schatten", zegt professor Wim Distelmans (VUB).
Nederland voorziet voor het advies van een tweede arts in een terugbetaling van 330 euro. "Dat is billijk", vindt Distelmans. "Maar in België is er dus niets." Hij betreurt ook dat levenseindezorg aan de meeste faculteiten geneeskunde niet onderwezen wordt.
Illusie
In De Standaard legt Leif-arts Sarah Van Laer uit waarom de druk op Leif-artsen onhoudbaar wordt: "Er zijn te weinig artsen die zelf euthanasie willen uitvoeren. Dat probleem wordt geweldig onderschat. Vanuit hun onzekerheid schuiven veel artsen die delicate materie in onze schoenen. En ondertussen debatteren politici druk over een uitbreiding naar minderjarigen. Ik vraag me af wie die euthanasie zal willen uitvoeren."
Bij veel artsen leeft het idee dat de Leif-arts het wel zal "oplossen", zegt Van Laer. Ze geeft het voorbeeld van jonge kankerpatiënten. "We weten dat oncologen het heel moeilijk hebben met euthanasie, omdat zij zo gericht zijn op genezing. Zij zullen ook in die laatste levensmaanden nog volop proberen het kind te "redden". In hun ogen is het logisch dat de euthanasie door een dokter "van buitenaf" wordt uitgevoerd. Maar het is een illusie te denken dat wij daar niets bij voelen. Dat gaat soms heel diep."