70 transplantatiepatiënten beklimmen straks de Mont Ventoux
De Ventoux bedwingen: bestaat er een mooiere manier voor getransplanteerden om te bewijzen hoe gezwind ze het leven opnieuw infietsen of binnenwandelen? Op 22 juni beklimmen liefst 70 'ambassadeurs' van Transplantoux de mythische Kale Berg.
Transplantoux is al aan zijn vijfde tweejaarlijkse editie toe. Naast 55 fietsers reizen dit jaar 15 wandelaars mee naar de Vaucluse. Tijdens de 21 kilometer aan gemiddeld 7,5% krijgt elke deelnemer een persoonlijke begeleider, een arts of een paramedicus, aan zijn of haar zijde. Ook 50 familieleden reizen mee. De groep start in het zog van de meer dan duizend Vlaamse wielerliefhebbers die dat weekend deelnemen aan Mon Ventoux van organisator Sporta (onder impuls van dr. Toon Claes).
Fysieke activiteit
Via de beklimming wil Transplantoux een positieve campagne voeren rond orgaantransplantatie, getransplanteerden sensibiliseren om gezond te leven en te sporten, en multidisciplinair onderzoek stimuleren.
Bezieler prof. Diethard Monbaliu (transplantatiechirurg UZ Leuven): "Mee met de levensverwachting en -kwaliteit daalt door orgaanfalen ook de fysieke activiteit en fitheid. En na een transplantatie stijgt de fysieke fitheid niet meer tot het verwachte niveau. De immunosuppressieve medicatie speelt daarin een rol. Het gebrek aan stimulatie om te bewegen ook, zeg maar het advies om voorzichtig aan te doen. Er is ook de comorbiditeit van de voorafgaande ziekte." Daarover is overigens meer onderzoek gepland, met de steun van de Vlaamse overheid.
Adolescenten
Met een intensief trainingsprogramma kan je echter spectaculaire resultaten bereiken, weet Monbaliu. "Een VO2max-sprong, een betere BMI, gecounterde hypertensie. Onze boodschap is niet om van alle getransplanteerden topsporters te maken, de deelnemers aan Transplantoux tonen gewoon hoeveel er mogelijk is."
Dat is ook belangrijk voor de getransplanteerde adolescenten, waarvan een op de drie zijn immunosuppressieve medicatie niet trouw inneemt. Samen met oudere lotgenoten vinden ze op deze manier hun motivatie terug.
Openbaring
Getransplanteerden overtuigen om deel te nemen hoeft niet - ten vroegste een jaar na de transplantatie kunnen ze zich inschrijven. "Integendeel, we moeten mensen weigeren. Soms geven we wel groen licht maar spijkeren we de ambities bij, met bijvoorbeeld de strikte afspraak dat ze halfweg de beklimming stoppen."
Voor veel artsen betrokken bij de orgaantransplantatie zorgprogramma's (intensivisten, anesthesiten, internisten, chirurgen...) is hun engagement in Transplantoux een openbaring, zegt Monbaliu. "Zij kennen vooral de miserie van patiënten in de laatste stadia van orgaanfalen. En dan zien ze de metamorfose van diezelfde mensen.... Ook voor onze sponsors geeft het een boost om het effect van hun bijdrage op de patiënten van dichtbij te beleven. Getransplanteerden leven met een continu gevoel van dankbaarheid, bijna een schuldgevoel. Ze leven in een toegevoegde tijd."