Bvas bezorgd over ziekenhuisaccreditatie
De federale overheid schiet tekort in de financiering van de ziekenhuizen. Maar dat houdt de Vlaamse overheid niet tegen om diezelfde ziekenhuizen een nieuw toezichtsmodel op te dringen, met kwaliteitsnormen en controles: de ziekenhuisaccreditatie. Dat zegt de Bvas.
Ziekenhuizen zijn niet verplicht zich te laten accrediteren. Maar het Vlaams Agentschap Zorg & Gezondheid spoort hen er wel actief toe aan. Instellingen die een procedure tot accreditatie hebben aangevat, worden vrijgesteld van een deel van de inspectie. En dat werkt: amper 8 van de 65 Vlaamse ziekenhuizen laten de accreditatie aan zich voorbijgaan (zie ook kader).
Geen verhoogde efficiëntie?
Dat is een evolutie die de Bvas zorgen baart. Om te beginnen is er het kostenplaatje voor de artsen. "Het hele systeem is tijdrovend en produceert veel administratieve overlast. Men vindt het normaal dat de diensthoofden pro deo presteren voor de goede zaak, terwijl de lijst van hun verantwoordelijkheden met de dag groter wordt." Het KCE bracht al uit dat accreditatie van een ziekenhuis niet tot een merkbare toename van efficiëntie leidt.
Het zit het syndicaat dwars dat de Vlaamse overheid zich weinig gelegen laat aan de impact die accreditatie heeft op het handelen van de artsen. Ook de ziekenhuiswetgeving is er totaal niet meer voor aangepast, luidt het. Eén van de accreditatie-instanties, de JCI, legt zelfs op dat artsen elkaar moeten evalueren. "Wat denkt de Orde daarvan?"
Twee snelheden
De Bvas waarschuwt voor een geneeskunde met twee snelheden, met verschillen tussen de ziekenhuizen onderling maar ook tussen de gewesten, want Brussel en Wallonië kennen het systeem niet. En ook het gevaar van privatisering loert om de hoek: "Eenmaal ziekenhuizen geaccrediteerd zijn, is het niet ondenkbaar dat ze opgekocht worden door privé-investeerders uit het Midden-Oosten."