Huisartsenwachtposten presteren niet ondermaats
Onderzoek van de universiteit van Antwerpen toont aan dat onthaalmedewerkers van een wachtpost de urgentie van een oproep niet altijd correct inschatten. Dat leidde tot enkele misleidende koppen in de algemene pers. Maar onthaalmedewerkers doen tot nader order geen 'triage', en de boodschap van het onderzoek is juist dat dat niet kan zonder opleiding. Dat herhalen de onderzoekers nog eens in een open brief.
'Medische wachtposten presteren ondermaats', kopte De Standaard vrijdag. En Het Laatste Nieuws bracht de titel: 'Een op de tien oproepen naar huisartsenwachtpost fout ingeschat'. Dat gaf de indruk dat een oproep naar de huisartsenwachtpost bij een urgentie onveilig is.
Maar dat is niet wat uit het geciteerde onderzoek volgt, zoals u vrijdag kon lezen in Artsenkrant of op onze website. Het is immers zo dat het steeds de arts met wachtdienst is die uiteindelijk de urgentiegraad beoordeelt, niet het onthaal. En op dat vlak hebben huisartsen geleerd zeer voorzichtig te zijn.
Open brief
Domus Medica stuurde dan ook meteen een 'open brief' rond, waarin de situatie werd verduidelijkt. "Om de gezondheidszorg in de toekomst betaalbaar te houden, zullen huisartsenwachtposten tijdens het weekend meer en meer het eerste aanspreekpunt worden. Hierdoor kunnen spoeddiensten hun belangrijke urgentietaak blijven opnemen, zonder overlast van andere klachten die de huisarts zelf kan behandelen", zo stellen de auteurs van de brief.
Omdat de overheid er daarbij over nadenkt in de toekomst een formele telefonische triage in te voeren, moeten de voorwaarden voor zo een triage worden onderzocht. Onder meer de rol van de onthaalmedewerkers moet worden uitgeklaard. "Het onderzoek van dr. Jonathan Van Bergen kadert in een proefproject van de huisartsenwachtpost in Brugge, waarbij alle oproepen uit 2010 geanalyseerd werden. In totaal betrof het zo'n 5.216 telefoons. De meeste oproepen konden onthaalmedewerkers correct inschatten, maar in een minderheid van de gevallen werden urgenties niet herkend. In het bijzonder kortademigheid en pijn op de borst werden slecht ingeschat", zo licht de brief toe.
"Wil men telefonische triage op een veilige manier invoeren, dan is er dus nood aan ondersteuning en opleiding van het onthaalpersoneel," zo luidt de conclusie (die ook in het artikel in Artsenkrant in de verf wordt gezet).
De open brief is ondertekend door de auteurs van het onderzoek van de Vakgroep Eerstelijns- en Interdisciplinaire Zorg aan de UA, en door de voorzitters van Wachtposten Vlaanderen en Domus Medica.
W.Co.