Rectumcarcinomen: nut van adjuvante chemotherapie na chemoradiatie
Tijdens het oncologisch congres in Arnhem kwam een verschil in visie tussen Vlaanderen en Nederland tot uiting na de lezing van Dr. Karen Geboes (UZ Gent). Op de vraag of adjuvante behandeling nodig is in de aanpak van rectale tumoren is er voorlopig géén eenduidig antwoord. De meeste Nederlanders geven - conform de richtlijnen van het IKNL - geen adjuvante chemotherapie gezien er geen sluitend bewijs bestaat van het nut. In ons land daarentegen worden de PROCARE-richtlijnen gevolgd, die heel vergelijkbaar zijn met de recent gepubliceerde consensus van ESMO.
De huidige ESMO-richtlijnen stellen dat een adjuvante behandeling aangewezen is bij rectumtumoren in stadium II en III (1). Dit advies is gestoeld op een aantal subanalyses van historische studies. De concrete vraag of adjuvante chemotherapie verschil maakt na neo-adjuvante behandeling gevolgd door adequate chirurgie werd echter in geen enkele gepubliceerde studie duidelijk onderzocht. Een Italiaanse studie in deze specifieke indicatie is tot op heden enkel in abstractvorm gepubliceerd. De resultaten van de Nederlandse SCRIPT- studie worden pas in 2013 verwacht. Een overzicht van de evidentie in de medische vakliteratuur.
Preoperatieve chemoradiatie in combinatie met TME
Uit een subanalyse van de gerandomiseerde QUASAR-studie blijkt dat bij patiënten met rectale tumoren na heelkunde de optie observatie niet aangewezen is (2). Adjuvante chemotherapie (5-FU) is in staat het risico op herval na twee jaar te verminderen bij tumoren in stadium III (Hazard Ratio=0,44) en stadium II (Hazard Ratio=0, 57), wat los staat van het al dan niet toedienen van radiotherapie.
Welke patiënten hebben baat bij een adjuvante behandeling?
Voorlopig is er nog geen duidelijk antwoord op de vraag welke patiënten het meest baat hebben bij een adjuvante behandeling. Patiënten met yp T0N0-tumoren hebben een goede prognose en hebben mogelijk geen bijkomende therapie nodig (4).
Referenties: