Nierkanker: soms goed om te vergelijken
Er werden maar zelden vergelijkende studies uitgevoerd van behandelingen die al lang als standaardbehandeling geboekstaafd staan, maar er zijn uitzonderingen en die zouden de dagelijkse praktijk wel eens kunnen beïnvloeden...
Robert Motzer heeft de resultaten gepresenteerd van de COMPARZ-studie, een internationale fase III-studie waarin de efficiëntie, de veiligheid en de tolerantie van pazopanib werden vergeleken met die van sunitinib bij patiënten met een gemetastaseerd niercarcinoom (mRCC) die de geneesmiddelen nog niet hadden gekregen. In die studie werd het belang van de levenskwaliteit van de patiënten belicht.
Equivalentie maar...
In het totaal werden 1.110 patiënten in een 1-1-verhouding ingedeeld in twee groepen. Eén groep werd behandeld met pazopanib 800 mg continu en de andere met sunitinib 50 mg gedurende zes cycli (vier weken behandeling gevolgd door twee weken zonder behandeling). Het primaire eindpunt van werkzaamheid was de PFS. "Dit is de grootste studie die ooit werd uitgevoerd bij patiënten met nierkanker", zei Robert Motzer.
Eerst de levenskwaliteit
De New Yorkse specialist schudde dat niet zomaar uit zijn mouw, want de verschillen in levenskwaliteit blijken dat inderdaad te bevestigen. De vorsers hebben daarvoor verschillende schalen gebruikt. FACIT-F is een schaal om vermoeidheid bij patiënten te evalueren. Vermoeidheid treedt minder vaak op met pazopanib dan met sunitinib. " Als je bekijkt wat de patiënten vinden van de bijwerkingen, is de score duidelijk beter met pazopanib." De conclusie van de COMPARZ-studie spreekt dan ook voor zich. Gezien de non-inferioriteit in termen van PFS, een even goede totale overleving en een even hoog responspercentage kan je beter een behandeling kiezen die minder bijwerkingen veroorzaakt.