Eendracht maakt macht!
Een bitherapie veroorzaakt minder secundaire kankers en is efficiënter, zelfs bij patiënten die resistent zijn geworden tegen een BRAF-remmer. Een dergelijke behandeling heeft dus toekomst, zeker bij zware aandoeningen zoals een gemetastaseerd of inoperabel melanoom.
In een Amerikaanse studie werd de combinatie van een BRAF-remmer (vemurafenib) en een MEK-remmer (GDC-0973) geëvalueerd. Dr. René Gonzalez van de Universiteit van Colorado, Denver, heeft de resultaten gepresenteerd van een fase Ib-studie, BRIM7. Die studie werd uitgevoerd bij 70 patiënten met een gemetastaseerd of inoperabel melanoom die nog nooit vemurafenib (VEM) hadden gekregen (n = 24) of die resistent waren geworden tegen vemurafenib. In deze studie werd een andere dosering gebruikt naargelang van de strategie.
Goed verdragen
Het was vooral de bedoeling om de maximale dosering die nog werd verdragen, de toxiciteit naargelang van de dosering, de veiligheid en de farmacokinetiek van de combinatietherapie te evalueren. Nagenoeg alle patiënten hebben bijwerkingen ontwikkeld: ongeveer 30 % van de patiënten heeft graad 3- of graad 4-bijwerkingen vertoond. Slechts één patiënt heeft een spinocellulair huidcarcinoom ontwikkeld, wat minder is dan wat men zou hebben verwacht als de patiënten alleen zouden zijn behandeld met een BRAF-remmer.