Contingentering brengt Franstalige artsen naar Vlaamse ziekenhuizen
De verschillende regelingen in ons land rond de toegang tot artsenstudies laten zich sinds kort ook steeds meer voelen op het werkterrein. Dat signaleert het Vlaams Geneeskundigenverbond.
De verschillende regelingen in ons land rond de toegang tot artsenstudies laten zich sinds kort ook steeds meer voelen op het werkterrein. Dat signaleert het Vlaams Geneeskundigenverbond (VGV).
"Doordat er veel meer Franstalige artsen afstuderen, nemen zij ook meer jobs aan in ziekenhuizen in de rand van Brussel en in Vlaanderen. De druk op de ziekenhuizen om - bij gebrek aan Vlaamse kandidaten - Franstalige collega's aan te werven neemt toe. Met als gevolg dat Vlaamse patiënten, zelfs in Antwerpse, Limburgse en West-Vlaamse ziekenhuizen, steeds vaker geconfronteerd zullen worden met een dokter die hun taal niet spreekt of begrijpt. Wettelijk vormt dat geen probleem, hoewel hierover een Europese richtlijn bestaat. Zo'n problemen kunnen bijgestuurd worden door Vlaanderen zelf de toegang tot het beroep te laten regelen, bijvoorbeeld via een taalwet."
Dat zeggen de professoren Eric Ponette, Albert Baert en cardiologe Lieve Van Ermen.
Het VGV organiseert op 13 oktober een symposium over zin en onzin van de contingentering en de gevolgen hiervan voor Vlaamse artsen. Zo'n 15 jaar geleden voerde Vlaanderen de contingentering in, aan de hand van een toelatingsproef voor studies geneeskunde. Bedoeling was om op die manier de instroom aan artsen onder controle te houden, om te voorkomen dat een te forse aangroei van medici de Riziv uitgaven zou doen exploderen. In Franstalig België is er een onbeperkte toegang tot de geneeskundestudies.
Meer info over het symposium: www.vgv.be