Tien jaar euthanasiewet: wat nu?
In plaats van de euthanasiewet te verruimen zou het beter zijn de wet moedig en objectief opnieuw te evalueren. Dat zeggen een 70-tal artsen en professoren in een open brief.
In plaats van de euthanasiewet te verruimen zou het beter zijn de wet moedig en objectief opnieuw te evalueren. Dat zeggen een 70-tal artsen en professoren in een open brief.
Het is lang geleden dat de tegenstanders van een gelegaliseerde euthanasie nog eens van zich lieten horen. Ze zijn ongerust over de plannen om de euthanasiewet te verruimen. Vanzelfsprekend moet elke euthanasievraag met het grootste begrip beluisterd worden. We zijn ons bewust van de bijzondere ernst en de zware last van pijnlijke situaties, waarin de patiënt het niet meer ziet zitten, steken de ondertekenaars van wal. "Maar betekent dit ook dat de samenleving op deze vraag moet ingaan?"
Euthanasie wordt vaak opgeëist als de ultieme vrijheid om zelf het moment en de manier van zijn overlijden te kiezen. "Deze vrijheid legt echter een zware taak op de schouders van de artsen. We komen dan ook tot de paradox van een vrijheid die eigenlijk helemaal niet autonoom is omdat ze een andere persoon nodig heeft om te sterven. Euthanasie is dus helemaal geen louter individuele zaak."
De legalisering van euthanasie heeft een impact op het sociale weefsel en op de maatschappelijke visie op geneeskunde, staat er in de open brief. Euthanasie overtreedt een fundamenteel verbod en raakt aan de grondslag van onze democratie door het erkennen van een categorie van burgers aan wie men de dood kan geven met de goedkeuring van de samenleving.
Volgens de ondertekenaars kan het legitiem zijn euthanasie tegen te houden omwille van hogere belangen: het bewaren van de fundamenten van de democratie en de bescherming van de geneeskunde als kunst van het genezen en niet als kunst van het doden. "Euthanasie", zo gaat het verder, "legt een zware hypotheek op het vertrouwen tussen generaties en veroorzaakt wantrouwen ten opzichte van artsen."