'Arts moet zoektocht stopzetten'
De Orde breidt een bindend advies van 1999 over het medisch geheim in het kader van politioneel onderzoek uit naar alle ziekenhuizen. Dat advies kwam er toen op vraag van een psychiatrisch ziekenhuis, wat bij de interpretatie ervan tot verwarring kon leiden.
De Orde breidt een bindend advies van 1999 over het medisch geheim in het kader van politioneel onderzoek uit naar alle ziekenhuizen. Dat advies kwam er toen op vraag van een psychiatrisch ziekenhuis, wat bij de interpretatie ervan tot verwarring kon leiden.
Bij een onrustwekkende verdwijning is het niet ongebruikelijk dat magistraten en politiediensten ziekenhuizen afschuimen, op zoek naar de vermiste persoon. De Nationale Raad stelde in het verleden herhaaldelijk dat "een opname in een ziekenhuis strikt genomen onder het beroepsgeheim valt". In het advies uit 1999 geeft de Nationale Raad mee dat "dit principe handhaven kan overkomen als een zuiver theoretische stelling die in de praktijk dode letter geworden is".
Anonieme hospitalisatie
Toch zijn er - nog volgens het advies van 1999 - voor de Orde situaties mogelijk waarbij een patiënt er expliciet voor kiest om zijn opname geheim te houden. Denk maar aan artsen die voor een ontwenningskuur liever kiezen voor een ziekenhuis buiten hun werkgebied of VIP's die anoniem een ingreep wensen te ondergaan.
De Nationale Raad ziet pas een probleem als een patiënt zich anoniem wil laten opnemen en iemand uit de omgeving hem of haar als 'vermist' opgeeft. Het eerdere advies uit 1999 is een staaltje van juridische spitsvondigheid: "Concrete problemen rijzen wanneer patiënten hun hospitalisatie voor hun omgeving willen geheim houden, de omgeving hen als vermist opgeeft, de politie de aanmelding ernstig neemt en in uitvoering van de ministeriële richtlijn de ziekenhuizen contacteert. De Nationale Raad is van oordeel dat het recht van de zieke op geheimhouding moet gerespecteerd worden maar dat de behandelende arts anderzijds dient te voorkomen dat de opsporing verder gaat." Met andere woorden: de behandelend arts kan niet zeggen dat de patiënt is opgenomen, maar moeten de politie wel 'geruststellen', eventueel via een tussenpersoon (bijvoorbeeld de voorzitter van de Provinciale Raad) die bemiddelt tussen de behandelende arts en de procureur des Konings.
Omdat de vraag voor het advies uit 1999 vanuit een psychiatrisch ziekenhuis kwam, bleef de verwarring bestaan of deze richtlijn ook van toepassing was op andere ziekenhuizen. Om klare wijn te schenken heeft de Nationale Raad op 24 maart een paragraaf aan het eerdere advies toegevoegd "en preciseert dat de eerder uitgezette principes van toepassing zijn voor elk ziekenhuis."