Meer sterfte, meer recidieven
Wie rookt op het moment dat prostaatkanker wordt vast gesteld, loopt een hoger risico op algemene en prostaatkankerspecifieke sterfte, en op kankerrecidieven. Dat schrijven Stacey Kenfield en collega's in de JAMA.
Stacey (Harvard Medical School, Boston, Massachusetts, VS) en collega's wilden het verband nagaan tussen roken/rookstop, algemene, prostaatkankerspecifieke en cardiovasculaire sterfte en biochemisch recidief bij mannen met prostaatkanker.
Ze baseerden zich hiervoor op de gegevens van 5.366 mannen bij wie prostaatkanker werd vastgesteld tussen 1986 en 2006 en die werden gevolgd in de 'Health Professionals Follow-Up Study', een prospectieve observationele studie. Tijdens de follow-up werden 1.630 overlijdens genoteerd, 524 (32%) door prostaatkanker, 416 (26%) door cardiovasculair lijden, en waren er 878 mannen met een biochemisch recidief.
Nooit te laat
Wanneer het rookgedrag in rekening werd gebracht, vonden de onderzoekers een hogere algemene en prostaatkankerspecifieke sterfte en meer risico op recidieven bij actuele rokers dan bij mannen die nooit hadden gerookt. Zware rokers hadden een hoger risico op prostaatkankerspecifieke sterfte dan matige rokers.
Mannen die al langer dan tien jaar waren gestopt met roken, of zij die minder lang waren gestopt, maar geen hevige rokers waren geweest, hadden een prostaatkankergeassocieerde sterfte die vergelijkbaar was met die van mannen die nooit hadden gerookt.
Nooit te laat dus om te stoppen met roken.