SVH breekt lans voor wachtposten
De voorbije weken kruisten voor- en tegenstanders van huisartsenwachtposten de degens in Artsenkrant. Het SVH mengt zich nu voor het eerst in de discussie. Het syndicaat ziet vooral de voordelen van wachtposten in en roept op de strijdbijl te begraven.
De voorbije weken kruisten voor- en tegenstanders van huisartsenwachtposten de degens in Artsenkrant. Het SVH mengt zich nu voor het eerst in de discussie. Het syndicaat ziet vooral de voordelen van wachtposten in en roept op de strijdbijl te begraven.
Wachtpost of lastpost? Die oneliner geeft in drie woorden weer waar het voor- en tegenstanders om gaat. Na lang wikken en wegen is het voor het SVH duidelijk dat wachtposten alleszins geen lastposten zijn. Het syndicaat herinnert aan de dubbele bestaansredenen van wachtposten: enerzijds de dienstverlening aan patiënten tijdens het weekend optimaliseren, anderzijds huisartsen in staat stellen om deze dienstverlening zo adequaat mogelijk te organiseren.
Levenskwaliteit
In het debat dat in onze kolommen gevoerd werd, viel het syndicaat op dat veel argumenten vanuit een buikgevoel naar boven kwamen. "Iedere verandering van een ingeburgerd stramien wekt nu eenmaal weerstand op en zeker bij een aantal huisartsen stuit het (intermittent) verlaten van de eigen praktijk op moeilijkheden."
Wat het SVH vooral aanspreekt in het concept van de wachtposten is de levenskwaliteit van huisartsen die erop vooruitgaat. In veel regio's daalt het aantal artsen dat inzetbaar is voor een wachtdienst. Dankzij de ondersteuning die een wachtpost biedt, kunnen huisartsen zich weer concentreren op hun core business: het leveren van goede geneeskunde.
Uiteraard zijn wachtposten niet alleenzaligmakend. Er zijn voorwaarden waaraan voldaan moet zijn om ze zinvol te maken. Zo moet om te beginnen het hinterland van patiënten en artsen voldoende groot zijn. Belangrijk is ook dat het draagvlak binnen de huisartsenkring groot genoeg is, er moet een duidelijke meerderheid voor het idee van een wachtpost gewonnen zijn. De helft plus één van de leden volstaat niet.
Daarnaast is het cruciaal dat wachtposten op blijvende en onvoorwaardelijke financiering kunnen rekenen, de overheid moet garanderen dat ze de geldkraan niet van de ene dag op de andere dichtdraait. De overheid verplicht wachtdiensten, en moet dus zorgen voor boter bij de vis, is de redenering.
Niet geldverslindend
Voor het SVH past de financiering van wachtposten perfect in de herwaardering van de huisartsgeneeskunde. "Critici die beweren dat wachtposten geldverslindend zijn, moeten beseffen dat iedere cent die besteed wordt aan de herwaardering van de eerstelijnsgeneeskunde, het totale budget volksgezondheid ten goede komt. Zolang er geen echte echelonnering in onze gezondheidszorg bestaat, wordt te veel basiszorg verstrekt door een veel duurdere tweede lijn."
Huisartsenposten zijn niet de enige oplossing voor het wachtdienstprobleem. Afhankelijk van de regio kunnen andere oplossingen zinvoller zijn, erkent het SVH. De overheid moet erop toezien dat huisartsen in regio's zonder wachtpost financieel niet benadeeld worden. Ook zij hebben recht op een volwaardige ondersteuning van de wachtdienst, is de redenering.