Marathon nauwelijks gevaarlijker dan joggen
Volgens de New England Journal of Medicine houdt deelname aan een marathon of een halve marathon nauwelijks meer risico in op een hartstilstand dan andere vormen van atletiek, inclusief joggen. Tot die conclusie komen Amerikaanse onderzoekers nadat ze 11 miljoen deelnames aan Amerikaanse marathons en halve marathons tegen het licht hielden.
Volgens de New England Journal of Medicine houdt deelname aan een marathon of een halve marathon nauwelijks meer risico in op een hartstilstand dan andere vormen van atletiek, inclusief joggen. Tot die conclusie komen Amerikaanse onderzoekers nadat ze 11 miljoen deelnames aan Amerikaanse marathons en halve marathons tegen het licht hielden.
Tienduizenden Belgen leven zich jaarlijks uit op de tien mijl, een halve of hele marathon. Niet voor iedereen loopt zo'n avontuur vlekkeloos af. In de medische literatuur wordt steeds vaker gewaarschuwd voor het optreden van plotse dood als gevolg van een hartstilstand. Uit onderzoek van Aaron Baggish, directeur van het Cardiovascular Performance Program in het Massachusetts General Hospital en professor aan de Harvard Medical School, komt zo'n sterfgeval echter minder vaak voor dan de media ons voorspiegelen. Het risico op een hartstilstand bij marathon- of halve marathonlopers is zelfs lager dan voor triatleten, adolescente en jongvolwassen sporters, en casuele joggers.
Hypertrofe hartspier
Baggish en zijn team legden een gegevensbank aan van alle marathons en halve marathons die tussen 2000 en half 2010 werden georganiseerd. In totaal namen 11 miljoen hardlopers hieraan deel. Onder hen kregen er 59 af te rekenen met een hartstilstand - 40 marathonlopers en 19 halve marathonlopers. Bij 42 liep deze hartstilstand fataal af. "We konden van 31 lopers voldoende medische gegevens verzamelen om dieper in te gaan op de oorzaak van de hartstilstand", aldus Baggish. "Driekwart bleek een hypertrofe cardiomyopathie te hebben en zij liepen het grootste risico op overlijden. De onderliggende oorzaak van de plotse dood bij marathonlopers vertoont met andere woorden veel gelijkenis met die bij doorgaans veel jongere sporters. Dus ook hier is de conclusie dat een preventief cardiologisch sportonderzoek veel ellende kan voorkomen."
CPR redt levens
Bij de overlevers werd meestal een aandoening van de kransslagaders vastgesteld, maar quasi geen enkele case kon worden toegewezen aan acute scheuring van een coronaire plaque. Die conclusie vindt Baggish opmerkelijk want in medische kringen wordt deze oorzaak vaak naar voor geschoven bij plotse dood na lange inspanning en op gevorderde leeftijd. Ten onrechte, dus.
Voorts is het opvallend dat 29% van de patiënten met een hartstilstand het er levend vanaf heeft gebracht. Dat is flink hoger dan de tien procent in andere situaties waarbij de patiënt zich niet in een ziekenhuis bevindt. Vermoedelijk is het hoge overlevingspercentage te danken aan het snelle en accurate optreden van hulpdiensten en omstaanders. "Onmiddellijke cardiopulmonale resuscitatie (CPR) is van levensbelang", meent de Amerikaanse cardioloog. "In feite zou iedereen deze eenvoudige techniek van reanimatie onder de knie moeten krijgen."
Baggish en zijn team willen alvast hun steentje bijdragen: tijdens de volgende editie van de Marathon van Boston zullen ze CPR-educatiesessies organiseren voor lopers, familieleden en kijklustigen.