West-Vlamingen stappen vaker uit het leven
In West-Vlaanderen en Oost-Vlaanderen stappen meer mensen uit het leven dan in andere Vlaamse provincies. In deze regio's staan mensen negatiever tegenover zelfdoding waardoor ze minder geneigd zijn om hulp te zoeken.
In West-Vlaanderen en Oost-Vlaanderen stappen meer mensen uit het leven dan in andere Vlaamse provincies. In deze regio's staan mensen negatiever tegenover zelfdoding waardoor ze minder geneigd zijn om hulp te zoeken.
Jaarlijks stappen in Vlaanderen volgens De Standaard gemiddeld 17,8 op 100.000 inwoners uit het leven. In West-Vlaanderen zijn dat er zelfs meer dan dertig per jaar en Oost-Vlaanderen doet het niet veel beter met gemiddeld 23 zelfdodingen. Hoe meer men naar het oosten opschuift, hoe lager het cijfer. Opvallend is ook dat West- en Oost-Vlamingen minder geneigd zijn om hulp te zoeken omdat ze zelfdoding een laffe daad vinden.
Hoogleraar Chantal Van Audenhove van het Lucas, centrum voor zorgonderzoek en consultancy aan de K.U. Leuven, denkt dat er meer geïnvesteerd moet worden in suïcidepreventie in deze provincies.
Ook bij artsen
"Ik zie datzelfde probleem bij artsen", licht huisarts en burn-outexpert Eric Boydens toe aan Artsenkrant. "Ze zijn gefocust op hun werk, ze willen verder doen en niet omkijken. Ze willen niet stilstaan en ze zoeken dus ook geen hulp." Maar de arts vindt het moeilijk om aan één bepaalde preventie te doen in deze regio's. "Het is een veelzijdig probleem. Waarom stapt iemand uit het leven? Omwille van financiële redenen? Werk? Is het een combinatie? Men moet eerst kijken welke hulp nodig is, om dan mee te denken en te coachen."
Bij artsen is het volgens Dr. Boydens voornamelijk een probleem van organisatie. "In West-Vlaanderen zijn er nog veel solowerkende huisartsen en zij raken niet georganiseerd. Deze mensen leven vooral onder het motto 'doe wel en zie niet om'. Het is dus vooral een maatschappelijk probleem waar de druk om te presteren zeer hoog is."