Taboe over medische accidenten doorbreken
Zorgverleners lijden onder accidenten die hun patiënten overkomen. De FOD Volksgezondheid organiseert vandaag een symposium over 'Praten over incidenten: een noodzaak!'
Zorgverleners lijden onder accidenten die hun patiënten overkomen. De FOD Volksgezondheid organiseert vandaag een symposium over 'Praten over incidenten: een noodzaak!'
De helft van de zorgverleners is tijdens hun carrière wel eens betrokken bij een medisch accident. Dat hoeft niet altijd ernstige gevolgen te hebben. Toch sterven jaarlijk naar schatting 1.500 patiënten als gevolg van een ongeval in een ziekenhuis.
Second victims
Ook als zorgverleners geen fout hebben gemaakt, voelen ze zich vaak schuldig. Het overlijden van een patiënt kan symptomen van het post traumatic stress syndrome bij de zorgverlener teweegbrengen.
Een van de sprekers op het symposium vandaag is Kris Vanhaecht, van het Leuvens Centrum voor Ziekenhuis- en Verpleegwetenschappen. In een artikel in De Standaard spreekt hij vandaag over zorgverleners die betrokken zijn bij een medisch ongeval als 'second victims'.
Praten over zo'n accident, laat staan een fout, ligt dikwijls erg moeilijk. De Standaard brengt ook getuigenissen van een arts en een verpleegkundige. Beiden maakten mee dat een patiënt waarvoor ze verantwoordelijk waren, overleed. Ze vertellen hoe ze andere collega's zien lijden onder de gevolgen van een fout. Maar er een gesprek over beginnen is onmogelijk. Het is 'not done'.
Beleid
Toch heeft het geen zin de ogen proberen te sluiten voor gebeurde ongelukken of fouten. Er moet openlijk over gepraat worden, stelt Vanhaecht. Sommige ziekenhuizen hebben een deskundige die de betrokken zorgverleners opvolgt. Maar dat is nog lang niet de regel.
Praten kan de zorgverlener helpen om de gebeurtenissen te verwerken. Dat kan zijn functioneren alleen maar ten goede komen. Het kan voor het ziekenhuis ook punten van verbetering aan het licht brengen.
Het symposium van FOD Volksgezondheid vandaag is het hoogtepunt van de 'patient safety week'. Het vormt ook een onderdeel van een meerjarenplan dat loopt van 2007 tot 2012.
Het meerjarenplan steunt op drie pijlers: een veiligheidsmanagementsysteem (VMS), analyseren van het proces (met aandacht voor extramurale zorg) en het ontwikkelen van veiligheidsindicatoren. In december en januari vinden ook workshops plaats over proactieve methoden. Meer informatie vindt u op de website van Volksgezondheid via www.patient-safety.be.