Riante ontslagvergoedingen in schril contrast met lot zieke huisarts
Sommige politici verdedigen hun riante ontslagvergoeding met het argument dat je die moet zien als een vorm van sociale bescherming. En waar blijft dan de sociale bescherming van een zieke huisarts?
Het geval dat in Artsenkrant geschetst werd van dokter Peeters (1), een huisarts met kanker die zijn sociale bijdragen onverkort moet blijven doorbetalen, staat in schril contrast met de manier waarop politici zichzelf indekken. Dat stelt Rufy Baeke aan de kaak.
Baeke neemt het niet dat onder meer Luc Martens, voorzitter van de Vereniging van Vlaamse steden en gemeenten, de vergoeding verdedigt. Terwijl de toegezegde mensualisering van de sociale bijdragen voor artsen toch nog werd gekelderd. Twee maten en twee gewichten dus.
Het standpunt van Geert Bourgeois kan Baeke evenmin bekoren. Bourgeois verdedigt de uittredingsvergoedingen als een 'goed systeem': "De lokale vergoeding (voor burgemeesters en schepenen, nvdr) is beperkt in de tijd en vervalt voor wie een andere job heeft."
Met hetzelfde argument kun je natuurlijk ook de mensualisering van de sociale bijdragen verdedigen. Die kan weer vervallen als de arts in kwestie hersteld is.