Psychische klachten beter opvangen in eerste lijn
We moeten vooral de eerstelijnsopvang van psychische klachten verbeteren, zegt huisarts Erik Boydens. Hij reageert op een studie van het European College of Neuropsychopharmacology (ECNP) waaruit zou blijken dat 38% van de Europese bevolking aan een geestelijke aandoening lijdt.
Volgens de Duitse Hans-Ulrich Wittchen, eerste auteur van dit onderzoek, hebben niet minder dan 165 miljoen mensen in de EU geestelijke of neurologische klachten. De ondervoorzitter van de ECNP wil het stigma wegwerken dat op deze stoornissen berust. Maar werkt de berichtgeving in de media daarover niet juist averechts?
Maatschappelijke druk
Volgens Erik Boydens, huisarts met bijzondere belangstelling voor psychische problemen, zet onze samenleving de geestelijke gezondheid van mensen toch wel sterk onder druk. Achter veel klachten die de huisarts ziet, schuilen dieperliggende problemen. Het betreft vooral levensloopgebeurtenissen die je niet naar de psychiater doorverwijst.
Aandacht daarvoor is een goede zaak, vindt hij. Als huisarts ben je goed geplaatst om dit bloot te leggen: "Als je de patit al wat langer kent, en hij weet dat je luistert, komen die verhalen wel boven. Maar je moet ervoor getraind zijn en de setting van je praktijk moet aangepast zijn."
Laagdrempelige opvang
Een probleem dat Dr. Boydens ziet, is vooral dat de huidige nomenclatuur geen goede opvang mogelijk maakt. "Huisartsen klagen dat ze te weinig tijd hebben, wat eigenlijk betekent dat er geen geld is. Er is geen aangepast nomenclatuurnummer voor een consult dat langer duurt dan een kwartier."
Maar veel vragen van mensen los je niet op in een kwartier: "Hoeveel consultaties lopen na een ramp zoals in Pukkelpop weer niet uit?" Aansluitend daarbij is er behoefte aan een (zelfstandig) statuut voor een eerstelijnspsycholoog die met huisartsen samenwerkt. Zo crer je een netwerk voor de opvang van chronische buikklachten, hoofdpijn, slaapproblemen, angst of depressie,...
"We kunnen een voorbeeld nemen aan Nederland, waar de geestelijke gezondheidszorg veel beter is uitgebouwd." Het ontbreken van een tussenbouw voor de opvang van psychische problemen, geeft ook lange wachtlijsten in gespecialiseerde centra, die beter gereserveerd zouden worden voor echt lastig te behandelen problemen. Daarnaast is er ook grote behoefte aan een telefonisch consult bij psychiaters: huisartsen kunnen raad inwinnen zonder door te verwijzen. Daar moet ook een gepaste vergoeding voor komen."