Ziekenfondsen zeggen 'ja' met veel 'maar'
Bijna alle ziekenfondsen staan gematigd positief tegenover de voorstellen van Di Rupo. Gisteren brachten we op onze website al de reactie van Rob Van den Oever (CM). Het kwam neer op een duidelijke 'ja', maar wel met een opvallende 'maar'. Ook de andere ziekenfondsen formuleren een aantal belangrijke bedenkingen.
Guy Peeters van het socialistisch ziekenfonds vindt de nota een goede basis voor verdere onderhandelingen. De beperking van de groeinorm tot 2% zal een zware dobber worden, waarschuwt Peeters. De voorbije tien jaar lag die gemiddeld op 3,75% per jaar.
De socialistische ziekenfondsen leggen de nadruk onder meer op het bewaken van de toegankelijkheid van de gezondheidszorg, de kwaliteit van de systemen, de aandacht voor chronische ziekten en de geestelijke gezondheidszorg,... Responsabilisering van de deelstaten zou dit ziekenfonds geen slechte zaak vinden. Het is goed dat er meer homogene bevoegdheden zouden komen voor de verschillende geledingen. Maar er moet nauwgezet over gewaakt worden dat de stem van het middenveld ook gehoord wordt door de Vlaamse overheid.
Homogene bevoegdheden
Ook de liberale ziekenfondsen vinden het doorschuiven van bepaalde onderdelen van de gezondheidszorg naar de deelstaten wel bespreekbaar. Maar het is geen doel op zich. Homogene bevoegdheidspakketten en responsabilisering van alle actoren moet de inzet zijn. Net als Van den Oever wijst de Landsbond van de Liberale Mutualiteiten erop dat een coherent bejaardenbeleid moeilijk is als men de bevoegdheid over de residentie zorg bij de deelstaten legt, maar de thuisverpleging bijvoorbeeld federaal houdt. Ze wijzen er ook op dat de overdracht van 'locomotorische revalidatie' alleen zinvol is voor de infrastructuur - niet voor de medische omkadering.
De beperking van groeinorm vindt de liberale landsbond bespreekbaar, maar wat Di Rupo voorstelt is volgens hen te drastisch. Er wordt binnen de gezondheidszorg verstandig omgesprongen met geld, vinden ze. Hoe komt Di Rupo eigenlijk aan 2%?
Getegreerde zorg
De onafhankelijke ziekenfondsen stellen zich dezelfde vraag. Dat Di Rupo oog heeft voor de economische realiteit is uiteraard geen bezwaar. Maar liever dan een streefcijfer zagen ze echte structurele maatregelen: al jaren is er een gebrek aan visie en werkt men niet met meetbare prioriteiten. Tegenwoordig zijn chronische aandoeningen goed voor 70% van de kosten voor medische verzorging. Dat vraagt om invoering van een getegreerde gezondheidszorg, wat volgens de onafhankelijke landsbond een fundamentele herdenking van het hele systeem vereist.
De onafhankelijk ziekenfondsen zijn blijkbaar geen voorstander van een grotere rol van de deelstaten. Voor hen zouden ook preventie en de organisatie van de eerstelijnszorg beter federale materie blijven. Een beleid gericht op getegreerde gezondheidszorg kan voor hen klaarblijkelijk beter op dat niveau worden gerealiseerd. Responsabilisering van de deelstaten vindt in hun ogen geen genade. De ondoelmatigheid van dat systeem is al duidelijk gebleken in bij de toepassing ervan voor de ziekenfondsen.