'Kunst is niets dan seksuele wellust'

Wie dacht dat Auguste Rodin voornamelijk beeldhouwer is, mag zijn mening voortaan op zijn minst nuanceren. Daarvoor zorgt de Parijse kunstenaar zelf: "Mijn tekeningen zijn de bliksemschichten van de gedachte". Vanwege het overwegend scabreuze karakter zijn de meeste tekeningen terecht gekomen in het 'Musée Secret' van de kunstenaar. Nog tot 13 juni kunt u een groot deel van die tekeningen bewonderen in het prachtige Musée Matisse in Le Cateau Cambrésis.

23 februari 2012

Beweging, dat is voor Rodin de essentie die hij in zijn kunst wil weergeven. De acht tentoongestelde miniatuursculpturen Mouvements de Danse getuigen van Rodins zoektocht naar de actie. Het is pas toen hij in 1906, ter gelegenheid van een Wereldexpo in Parijs, Cambodjaanse danseressen aan het werk zag, dat hij begreep waarom de danskunst door de Oude Grieken beschouwd werd als de belangrijkste van alle kunstuitingen. "C'est la vie qui bouge; l'lair qu'il faut fixer", aldus Rodin.

Tekening van beweging

Door de beweging van de spieren, trachtte Rodin de innerlijke gevoelens van de persoon duidelijk te maken. De beeldhouwkunst volstond voor hem niet om die beweging te vatten. Alleen via tekeningen slaagde hij erin de beweging te vangen, en het leven en de ziel van het model weer te geven. Die modellen koos Rodin uit op basis van drie categorie: de perfectie van hun lichaam, hun innerlijke schoonheid hun persoonlijkheid.

Animale essentie

Tussen de kunstenaar en het model ontstaat een bijzondere relatie, met aan de ene kant de vrouw die door beweging en houding expressie geeft aan haar innerlijke gevoelens, aan de andere kant de man tot het uiterste geconcentreerd om de expressie van het model te 'lezen'. Rodin hield ervan om de vrouwelijke modellen die hij zorgvuldig had uitgekozen, in de intimiteit van naaktheid zichzelf te laten zijn in zijn atelier. De vrouwen die hij tekent, die hij op papier vastprikt in hun momentum, stralen van zelfbewustzijn. Ze hebben geen enkele schroom om hun vrouw zijn in de meest intieme vorm te tonen, tot aan 'le point extre', zoals Rodin het noemt. Op die manier geven ze zich over aan de kunstenaar, en via hem aan het publiek dat de tekeningen weliswaar pas na de dood van Rodin heeft kunnen aanschouwen.

Integenstelling tot Amedeo Modigliani die een klassieke elegantie zocht in de vrouw, gaat Rodin zonder ge op zoek naar de animale essentie. Of zoals hij zelf verklaart: "L'art n'est en somme qu'une voluptsexuelle. Ce n'est qu'un divatif la puissance d'aimer".

Henk Van Nieuwenhove