Vergrijzing speelt ook Australische artsen parten
Het gebrek aan artsen en medisch personeel is een wereldwijd probleem. Australische onderzoekers berekenden hoeveel huisartsen het land in 2020 nodig heeft. Ze vertrokken daarbij van het gemiddelde aantal consultaties per patiënt en de gemiddelde consultatieduur.
Ook in Australidreigt er een tekort aan huisartsen. Twee onderzoekers van het Family Medicine Research Centre (Universiteit van Sydney) becijferden hoe het tekort zal evolueren tegen 2020.
Ze gingen systematisch tewerk. Aan de hand van statistieken berekenden ze voor iedere leeftijdsgroep (per vijf jaar) per geslacht het aantal gemiddelde consultaties per patit, evenals de gemiddelde consultatieduur. Rekening houdend met de (verwachte) samenstelling van de bevolking, berekenden ze voor iedere Australische regio hoeveel uren klinische praktijk (spreekuren) de huisartsen moeten leveren.
Impact van vergrijzing
Men verwacht in Australieen bevolkingstoename die in 2020 tussen de 18 en de 26% zal bedragen. Maar door de vergrijzing van de Australische bevolking zal de mate waarin een beroep wordt gedaan op huisartsen, toenemen met 27 tot 33%. De regering wil dan ook het aantal beschikbare stageplaatsen voor huisartsen in opleiding tegen 2014 opvoeren - van 700 tot 1.200 per jaar.
Er is overigens een belangrijk verschil tussen de 16.000 huisartsen die in de steden werken en die in de gebieden daarrond. Volgens de gemaakte berekening presteren stadshuisartsen gemiddeld 1.104 uren klinische praktijk per jaar. De ongeveer 2.000 eerstelijnsartsen in de dunner bevolkte landelijke gordels rond de meer verstedelijkte regio's, presteren het meest, namelijk 1.470 berekende spreekuren. De behoefte aan artsen zal met name toenemen in de rurale gebieden.
Nieuwe generatie
Dezelfde factoren die in onze landen spelen, maken het ook in Australimoeilijk om voorspellingen te doen. Jonge artsen zijn minder bereid lange werktijden aan te houden, meer dan de helft van de Australische huisartsen onder de 35 is vrouw. Mogelijk zal ook de klinische praktijk zelf veranderen, bijvoorbeeld doordat meer taken worden gedelegeerd naar een verpleegkundige.