Telemonitoring hartfalen spaart veel levens
Telemonitoring van het lichaamsgewicht bij patiënten met hartfalen vermindert de mortaliteit met een factor drie. Dat blijkt uit een multicenterstudie geleid door cardioloog Paul Dendale van het Hasseltse Jessaziekenhuis.
Bij patiten die werden gevolgd door telemonitoring bedroeg de mortaliteit 5%, bij patiten die de gewone zorg kregen 17,5% - telkens na zes maanden follow-up (p = 0,012). Het aantal dagen verloren aan een ziekenhuisopname of door overlijden was eveneens significant lager (13 versus 30 dagen, p = 0,025).
Multicenterstudie
Bij de studie waren zeven grote centra betrokken.* De 160 deelnemende patiten werden at random in twee gelijke groepen verdeeld: ze kregen ofwel de gewone zorg, ofwel intensieve begeleiding via telemonitoring. Het ging om oude, zieke patiten met ernstig hartfalen in NYHA-klasse III en IV.
Bij de gewone zorg worden patiten gevraagd hun lichaamsgewicht dagelijks te meten, en hun huisarts te raadplegen als het gewicht toeneemt. De telemonitoringgroep kreeg een weegschaal, een automatische bloeddrukmeter en een gsm mee naar huis. Daarmee maten ze dagelijks hun lichaamsgewicht, bloeddruk en hartfrequentie waarna de metingen automatisch naar een centrale server werden doorgestuurd.
De cardioloog stelde alarmwaarden in, en wanneer die twee dagen na elkaar werden overschreden, stuurde de server een e-mailbericht naar de huisarts dat hij zijn patit moest zien. Twee drie dagen later telefoneerde de hartfalenverpleegkundige van het ziekenhuis naar de patit om te informeren of de toestand intussen alweer beter was.
Prof. Dendale aarzelde om grote ruchtbaarheid te geven aan de resultaten wegens een weerstand binnen de werkgroep hartfalen van de Belgian Society of Cardiology. Die BWGHFCF ijvert voor de financiering van een hartfalenverpleegkundige. Sommigen zijn bang dat nadruk op telemonitoring dat in de weg kan staan. "Die vrees is nochtans ongegrond", onderstreept Dendale.
Een uitgebreidere bespreking vindt u vandaag in de Artsenkrant (AK2145).