'Maak alle artsen hoofdgeneesheer of diensthoofd'
Het argument van de spoedartsen dat ze instaan voor 'de bescherming van de bevolking' en bijgevolg buiten de toepassing van de wet op de beperking van de arbeidsduur vallen, is wel goed gevonden maar juridisch niet sluitend, zegt advocaat Filip Dewallens. Hij geeft ander advies.
In een vorige editie (AK 2143) eiste Dr. Jan Stroobants namens de Belgische urgentieartsen een uitzondering op de wet die de werkweek van artsen in opleiding tot 48 uur inperkt. Stroobants schermde met het argument dat de wet van Milquet teruggaat op een Europese richtlijn die nu eenmaal een uitzondering voorziet voor artsen die meewerken aan 'de bescherming van de bevolking' zoals spoeddiensten en Mug's. Een redenering die de minister van Arbeid overigens prompt weer van tafel veegde.
"Dit was wel goed gevonden van Jan Stroobants - een verstandig man overigens - maar helaas juridisch niet juist", zegt ook meester Filip Dewallens. De Europese richtlijn die de spoedartsen inroepen, verwijst namelijk op zijn beurt weer naar een andere richtlijn die een strengere bepaling bevat voor ziekenhuizen.
Het argument van de bevolkingsbescherming kunnen de spoedartsen dus maar best opbergen, denkt de Leuvense advocaat. Maar daarmee is de kous niet af. "Op de regel dat er in ziekenhuizen maximaal 48 uur per week gewerkt wordt, is wel degelijk een uitzondering mogelijk voor leidinggevenden zoals hoofdgeneesheren, diensthoofden, kliniekhoofden, afdelingshoofden en wat nog meer."
Conclusie? "Maak alle artsen in dienstverband 'hoofd' van iets, en de wet Milquet is meteen uitgehold en zonder voorwerp. Of als we toch creatief mogen zijn", zo besluit een cynische Dewallens, "maak dan van alle artsen in opleiding ineens zelfstandigen, dan valt ook die categorie buiten het toepassingsgebied van de wet."