Rijgeschiktheidscriteria voor ICD-patiënten aangepast
De rijgeschiktheidscriteria voor personen met een ICD, een ingeplante automatische defibrillator, zijn veranderd. Nu wordt onderscheid gemaakt tussen ICD's voor primaire of secundaire preventie.
De wijziging van bijlage 6 van het KB van 23 maart 1998 over het rijbewijs werd vorige week in het Staatsblad gepubliceerd. Enkel de criteria voor rijbewijzen van groep 1 (A3, A, B, B+E) werden aangepast.
Vroeger kon een kandidaat-bestuurder na de inplanting van een ICD ten vroegste na zes maanden opnieuw rijgeschikt verklaard worden, ongeacht de reden van implantatie. Nu maakt de wetgever een onderscheid tussen ICD's voor primaire of secundaire preventie. Iemand die louter om preventieve redenen een defibrillator kreeg ingeplant, kan nu een maand later rijgeschikt verklaard worden door de behandelend cardioloog. Als het om secundaire preventie gaat, kan dat ten vroegste na drie maanden.
Bij vervanging van de defibrillator kan de kandidaat onmiddellijk rijgeschikt verklaard worden. Dat kan maar na een maand als de elektrode vervangen wordt.
In het geval dat de defibrillator een stroomstoot heeft gegeven, kan de patit ten vroegste drie maanden later rijgeschikt bevonden worden door de cardioloog.
Drie jaar
Een rijgeschiktheidsattest kan enkel afgeleverd worden aan patiten die onder regelmatig geneeskundig toezicht staan, voldoende inzicht hebben in hun aandoening, blijk geven van strikte therapietrouw en het voorgeschreven behandelingsplan nauwgezet volgen. De maximale geldigheidsduur van het rijgeschiktheidsattest bedraagt drie jaar.