Wat mag een arts verdienen?
Wat is een redelijk inkomen voor een arts? En hoeveel mag één arts meer verdienen dan een ander? Over die netelige vragen pakte de CM afgelopen maandag uit op de Nationale Commissie Artsen-Ziekenfondsen. De artsenvertegenwoordigers reageren uiteenlopend.
Veel nieuws bevatte de nota niet. En ook het voorstel op het einde klinkt bekend: het inkomen van de premier - is dat geen goede referentie voor de best verdienende artsen? Zo'n 290.000 euro bruto jaarinkomen als plafond voor de erg goed verdienende artsen, en 145.000 euro - de helft daarvan - als minimuminkomen voor iedere arts die normaal voltijds werk aflevert.
De woordvoerders van de syndicaten reageren tamelijk uiteenlopend. ASGB/Kartel en AADM vinden het wel goed dat de kwestie is aangekaart. Kartel-voorzitter Reinier Hueting: "Artsen worden vergoed uit de publieke middelen. We hebben altijd gezegd dat we over onze financiering transparant willen zijn." Die transparantie moet er komen door een hervormde nomenclatuur. "Het heikele punt in die hele hervorming is juist om als uitgangspunt een redelijk basisinkomen voor de arts te bepalen. Maar dat vasthangen aan de premiernorm is een hachelijke zaak", vindt dokter Hueting.
Dokter Roel Van Giel van AADM vindt dat de artsensyndicaten deze discussie nu moeten durven voeren: wat is een juist basisinkomen van de arts na aftrek van alle beroepskosten? Welke inkomensspanning is toelaatbaar tussen verschillende artsen? Een nieuwe nomenclatuur moet voor hem niet alleen meer transparantie brengen in de geldstromen, maar ook financieringsmechanismen in het leven roepen voor de nieuwe opdrachten die artsen op zich hebben genomen.
Een andere toon bij dokter Marc Moens van de Bvas, die zich ergerde aan het belerende toontje van de dame die namens de CM de nota aan de NCAZ presenteerde. "We zijn arts geworden om goede zorg te leveren. Maar naast het idealisme moet je toch met beide voeten op de grond blijven en rekening houden met economische overwegingen." De CM-nota graaft ver in de geschiedenis, vindt Moens, maar vergeet wel de passage in de jaren 80 toen rechtszaken misbruiken in de socialistische en christelijke ziekenfondsen blootlegden. "De ziekenfondsen hebben ons geen lessen te leren."