Raf de Giraf, vriendje van jonge kankerpatiënten
Het UZ Brussel heeft er een nieuwe bewoner bij: Raf de Giraf. Met behulp van de handpop Raf en een speels informatiepakket moet het gemakkelijker worden om met jonge patiëntjes te communiceren over wat hen tijdens een radiotherapiebehandeling te wachten staat.
In het UZ Brussel krijgen jaarlijks een twintigtal kinderen een radiotherapiebehandeling tegen kanker. Prof. Dr. Mark de Ridder, hoofd van de dienst Radiotherapie van het UZ Brussel, legt uit waarom Raf een plaatsje in het ziekenhuis krijgt. "We moesten iets doen aan de voorlichting van de kinderen. Het kind voelt dat er hem allerlei onaangenaams te wachten staat en wij moeten op een kindvriendelijke manier uitleg kunnen geven. Ons ziekenhuis is vàn de mensen en is er ook vóór de mensen: dat is één van de kernwaarden van het Universitair Ziekenhuis Brussel." Uit dit besef is het idee van dit informatiepakket voor kinderen ontstaan. In nauw overleg met het UZ Brussel, zorgde Orfit Industries voor de praktische uitvoering. Orfit is gespecialiseerd in de ontwikkeling en productie van het voor radiotherapie onmisbare immobilisatiemateriaal.
Raf de Giraf heeft ook een boekje mee. In dat doe-boekje wordt in eenvoudige taal en met tekeningen uitgelegd wat er gaat gebeuren.
"We willen het kind bevrijden van angst of van bezorgdheid over wat het in die vreemde omgeving te wachten staat. Geassisteerd door Raf overtuigen we de jongen of het meisje ervan dat ze zullen genezen en dat ze voor ze er erg in hebben weer met hun kameraadjes zullen kunnen spelen. Maar eerst is er wél een behandeling. Daarom laat Raf de Giraf zichzelf een immobilisatiemasker aanmeten, zodat het patiëntje gaat begrijpen waarom het met zo'n masker wordt stilgehouden en merkt dat het wel meevalt met die behandeling. Elk kind is een individu, een naam en geen nummer. We leven met hem of haar mee. Raf is niet toevallig ook een handpop, waardoor de verpleegkundigen of de ouders het kind op een geïndividualiseerde manier kunnen toespreken, amuseren of antwoorden op de vragen waarmee het kind zit", zegt dokter de Ridder.
Door de angst bij het zieke kind te verdrijven wordt ook een deel van de loden last weggenomen die weegt op de ouders en het verplegend personeel", aldus nog Professor De Ridder. "Daarbij komt nog: is een patiëntje gerustgesteld, ziet het min of meer ontspannen de radiotherapie tegemoet en beseft het waarvoor het immobilisatiemasker dient, dan vergroot de kans op een behandeling zonder narcose. Dat is alvast een mogelijke complicatie minder."
Een bijgevoegde aftelkalender met stickers maakt de kleine patiënt duidelijk welke weg hij al heeft afgelegd en biedt perspectief op zijn uiteindelijke genezing. Op het einde van de behandeling wachten nog een diploma en een badge als een soort ereteken.